پیام آذری - روزنامه سازندگی / «سرکوب دموکراتهای تونس» عنوان یادداشت روز در روزنامه سازندگی به قلم عمادالدین باقی که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
یک بار در ۲۳ آوریل ۲۰۲۳ نسبت به بازداشت راشد الغنوشی، اعتراض کردم اما اینکه دلمشغولیهای فراوان در داخل کشور و یا رخدادهای غزه، مانع توجه و تمرکز بر ستمی میشد که به او و امثال او در دیگر نقاط جهان میرود، موجب عذاب وجدان بود تا اینکه پس از چندسال حبس، چند روز پیش، تلویزیون الجزیره به نقل از خبرگزاری رسمی تونس، (تونس افریکپرس) خبر شوکآور محکومیت سنگین او را اعلام کرد و نوشت: در ۳ ژوئن ۲۰۲۶ دادگاهی در تونس، راشد الغنوشی، رهبر حزب النهضه و رئیس سابق پارلمان را به حبس ابد بهعلاوه ۳۰ سال زندان محکوم کرد. رهبر مخالفان و دهها متهم دیگر در پرونده موسوم به «دستگاه مخفی» مربوط به حزب النهضه به جرم «تشکیل ائتلاف تروریستی» به حبسهای طولانی محکوم شدند.
در اوایل سال ۲۰۲۲ پس از شکایت دفتر دادستانی عمومی و وکلای خانوادههای سیاستمداران چپگرا، شکری بلعید و محمد براهمی، منتقدان سرسخت النهضه که در سال ۲۰۱۳ ترور شدند، پرونده علیه الغنوشی و دیگر متهمان گشوده شد. وکلای خانوادههای بلعید و براهمی آنچه که «دستگاه مخفی» النهضه مینامیدند را به دست داشتن در ترورها و «جاسوسی و نفوذ در نهادهای دولتی» متهم کردند.
الغنوشی در پروندههای دیگری نیز محکوم به زندان شده است؛ در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۲۳ دادگاه تجدیدنظر در پایتخت، حکم اولیه را در مورد او افزایش داد و حکم ۱۴سال حبس را به ۲۰سال در پروندهای بهنام «توطئه علیه امنیت ملی ۲» تغییر داد. در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۳ دادگاه ابتدایی حکم به سه سال زندان برای الغنوشی در پرونده «تمویل خارجی» صادر کرد.
این احکام ظالمانه علیه فعالان سیاسی و مدنی مسالمتجو در تونس ازجمله راشد الغنوشی درحالی است که این متفکر برجسته قبلاً نیز سالهای مدیدی را در زندان و تبعید گذرانده است. الغنوشی در سال ۱۹۸۱ به ۱۱ سال زندان محکوم شد. اما با روی کار آمدن بنعلی در سال ۱۹۸۷ از زندان آزاد شد. وی در سال ۱۹۹۲ دوباره زندانی شد سپس به الجزایر و سودان منتقل و بعد به لندن انگلستان تبعید گردید. دوران تبعید در انگلیس، فرصت بزرگی برای بازنگری او در اندیشههایش بود.
در جریان انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۹ قیس سعید بهعنوان یک استاد حقوق گمنام و مستقل نامزد شد و گروههای مختلف با سلایق متفاوت ازجمله تشکیلات النهضه که الغنوشی رهبر آن بود به دلیل دیدگاههای ابراز شده قیس علیه صهیونیسم از وی حمایت کردند اما وقتی قیس در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۹ بهعنوان پنجمین رئیسجمهور تونس انتخاب شد و به قدرت رسید، منتقدین در مطبوعات را تحت تعقیب قرار داد، پارلمان را منحل کرد و با شعارهای پوپولیستی اقدام به حذف چهرههای مؤثر کرد.
برخی از کتابهای او به زبانهای فارسی، انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی ترجمه شدهاند. ازجمله کتابهای ترجمه شده به فارسی «مسئله فلسطین و ماهیت طرح صهیونیسم» و «پدیدارشناسی انقلاب تونس» با ترجمه آیتالله سیدهادی خسروشاهی و کتاب «حرکت امام خمینی و تجدید حیات اسلام». الغنوشی در آغاز انقلاب ایران در ۱۳۵۷ از مدافعان آن بود. وی البته ضمن حفظ احترام نسبت به آیتالله خمینی و علاقهمندی به او، به نقد دیدگاه وی درباره ولایت فقیه پرداخت، ازجمله در کتاب الحریات العامه فیالدوله الاسلامیه که با عنوان «آزادیهای عمومی در حکومت اسلامی» به قلم حسین صابری به فارسی ترجمه شده است. او در این کتاب حکومت اسلامی را مبتنی بر حقوق شهروندی و دموکراتیک میداند.
بدون شک، اتهامات وارده علیه او و همراهانش، دسیسه سیاسی برای حذف اسلامگرایی دموکراتیک و پارلمانتاریستی است زیرا تونس دروازه میان غرب و جهان اسلام است و حتی حکومتی دموکرات که ضامن منافع غرب نباشد، کافی نیست و از سلطه حکومتی حمایت میشود که مطلوب آنها باشد. به همین دلیل درحالی که نسبت به کوچکترین مورد نقض حقوق بشر در برخی از کشورها، کارزار راه میاندازند اما نسبت به رفتار مستبدانه و ضدانسانی با الغنوشی و یارانش سکوت کردهاند.
در صورت خودداری از آزادی این زندانیان سیاسی، فعالان حقوق بشر باید کارزاری جهانی علیه دولت تونس راهاندازی کنند. وجود زندانیان سیاسی و حبس افرادی که در چارچوب قانون و بدون خشونت فعالیت میکنند در هر کشوری، نشانه بالینی یک ناهنجاری و بحران مشروعیت است.
بازار ![]()