پیام آذری - اصلاندوز: امام جمعه اصلاندوز با تأکید بر التزام به شروط رهبری در تفاهم ایران و آمریکا، مذاکره را پذیرش نظر دشمن ندانست و بر مواجهه عقلانیِ پرهیز از خوشبینی و بدبینی افراطی تأکید کرد.
به گزارش خبرنگار مهر، حجت الاسلام محمد جعفرزاده با اشاره به پیام اخیر رهبر معظم انقلاب درباره تفاهمنامه رئیسجمهوران ایران و امریکا اظهار داشت: گوش ما به فرمان رهبر معظم انقلاب است و همان طور که معظم له تاکید فرمودند: «از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفتهشده خواهیم بود. امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود.»
وی با تبیین الگوی مواجهه با مذاکرات و توافقات خاطر نشان کرد: بزرگترین خطاهای راهبردی در مذاکرات و توافقات، ناشی از «اسارت در مفروضات» و «ادراک گزینشی» است؛ وضعیتی که اطلاعات جدید نمیتوانند باورهای پیشین را اصلاح کنند و واقعیت فدای تصورات ذهنی میشود. خطرناکترین شکل این آسیب، هضم سیاست خارجی در رقابتهای داخلی است که منجر به قضاوت جناحی به جای ارزیابی منافع ملی میشود.
امام جمعه اصلاندوز گفت: الگوی مواجهه درست با مذاکرات، پرهیز از دو افراط «خوشبینی سادهانگارانه» و «بدبینی تخریبگرانه» است. اصل مذاکره در چارچوب سیاستهای مصوب، مشروع و پذیرفته است. مواجهه عقلانی بر نقد کارشناسیِ مبتنی بر متن، تحلیل مستند، مطالبه شفافیت، و پرهیز از تنشآفرینی هیجانی و وعدههای غیرواقعی تأکید دارد. شبکه تبیین با جلوگیری از دوقطبیسازیهای جناحی و هیجانی، میتواند دیپلماسی را به مسیری برای تأمین منافع ملی تبدیل کنند.
حجت الاسلام جعفرزاده اضافه کرد: مواجهه درست با مذاکرات و توافقات، نیازمند پرهیز از دو گناه بزرگ «تنشآفرینی هیجانی» و «خوشبینی سادهانگارانه» است. الگوی متعادل بر نقد کارشناسی، تحلیل مستند، شفافیتخواهی و گفتوگوی مستمر تأکید دارد. رسانهها و نخبگان میتوانند با رعایت این اصول، جامعه را از دوقطبیهای مخرب نجات داده و مسیر را برای تصمیمگیری عاقلانهتر هموار کنند. شبکه تبیین بهعنوان جریانهای حلقه میانی، مسئولیت سنگینی در جلوگیری از دوقطبیسازی و القای سناریوهای هیجانی بر عهده دارند. در سایه چنین رویکردی است که دیپلماسی میتواند مسیری برای تأمین منافع ملی تبدیل شود.
وی با ترسیم راهبردهای عزاداری بر امام حسین(ع) تصریح کرد: ائمه اطهار(ع) با توصیه به سوگواری بر امام حسین(ع)، اهداف راهبردی متعددی را دنبال میکردند. مهمترین این راهبردها، حفظ دستاوردهای نهضت عاشورا است؛ بهطوری که مجالس عزاداری در دوران خفقان اموی و عباسی، مایه انسجام و بقای شیعیان شد و احیا امر اهل بیت(ع) بود. همچنین این مجالس محور وحدت مسلمانان، آشنایی مردم با دین حقیقی، ایجاد بصیرت فردی و اجتماعی در تشخیص جبهه حق و باطل، و رزمایش طاغوتستیزی است.
امام جمعه اصلاندوز: از دیگر اهداف، نیل به مغفرت الهی و پالایش گناهان از طریق اشک بر سیدالشهدا(ع) و نیز پیوند عاطفی و تربیتی شیعیان با اهداف قیام حسینی(ع) میباشد. به تعبیر امام خمینی(ره)، گریه بر امام حسین(ع) «گریه سیاسی» است که سدهای مقابل اسلام را خُرد میکند. مراسم عزاداری از سوی حضرات معصومین(ع)، ضامن بقای اسلام معرفی شده است.
جعفرزاده افزود: در سطح اجتماعی، بصیرت یعنی یک جامعه بتواند توطئهها، فتنهها و انحرافات را بشناسد و اجازه ندهد حقایق تحریف شود. عزاداری حسینی(ع) در این سطح بسیار کارآمد است: مقابله با تحریف و دروغ (جهاد تبیین)، دشمنشناسی و شناسایی یزید زمان، رزمایش اتحاد مقدس و تمرین همبستگی اجتماعی، و ایستادگی در برابر طاغوتهای زمان، همه از کارکردهای بصیرتی مجالس عزا است. عزاداری حسینی(ع)، دانشگاه بصیرتافزایی است.