پیام آذری - دنیای اقتصاد /متن پیش رو در دنیای اقتصاد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
چه کسی پس از دونالد ترامپ رهبری حزب جمهوریخواه را بر عهده خواهد گرفت؟ ترامپ اخیرا درباره تمایلش برای حضور در سومین دوره ریاستجمهوری که از نظر قانونی ناممکن است صحبت کرد؛ اما پذیرفت که سد قانون در این زمینه بسیار محکم است. اکنون یک جنگ قدرت تمامعیار بر سر جانشینی او و به ارث بردن جنبش ماگا در حال شکلگیری است و این پرسش اساسی مطرح است که آیا هیچ جمهوریخواهی میتواند با فاصله گرفتن از این جریان پیروز میدان شود؟ ترامپ شاید در سطح ملی محبوبیت بالایی نداشته باشد؛ اما پایگاه حامیانش در داخل حزب بسیار قدرتمند است و حمایت او از هر نامزدی یک امتیاز بزرگ و زودهنگام محسوب میشود.
به نوشته واشنگتنپست، جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، وارث بلامنازع این جریان به نظر میرسد. او ارتباط تنگاتنگی با ترامپ دارد و مسوولیتهای مهمی را در دولت بر عهده گرفته است. ونس تابستان امسال روی یک توافق صلح با ایران کار کرد که البته به نتیجه نرسید و اکنون نیز کارگروهی را برای مقابله با تقلب در پرداخت مزایای فدرال رهبری میکند. یکی از مقامات محلی حزب در ویسکانسین او را یک معاون فعال و مسلط بر سیاست خارجی میداند و میگوید بدون تردید به او رأی میدهد. با این حال افزایش توجهات به ونس با انتقاداتی نیز همراه بوده است. برخی حامیان مالی طرفدار اسرائیل و فعالان تندرو در فضای مجازی از او انتقاد کردهاند و ونس نیز با تندترین الفاظ به استقبال منتقدانش رفته است. او بیش از هر نامزد احتمالی دیگری به طیف ملیگرایان سفیدپوست در جنبش ماگا نزدیک شده و با تاکید بر اینکه آمریکا یک کشور مسیحی است از انتقاد صریح علیه نیروهای نئونازی در حزب طفره میرود. ونس به تازگی کتاب جدیدی درباره مذهب کاتولیک منتشر کرده و در حال تقویت روابط خود با مقامات حزبی است تا به زودی تصمیم نهاییاش را برای نامزدی اعلام کند. ترامپ هنوز رسما از او حمایت نکرده اما در محافل خصوصی پالسهای مثبتی در این باره فرستاده است. با این همه استراتژیستهای جمهوریخواه معتقدند که سرنوشت ونس به نتایج انتخابات میاندورهای نوامبر گره خورده است. اگر دموکراتها بتوانند کنگره و فرمانداریها را فتح کنند، جایگاه ونس بهعنوان بخشی از یک دولت نامحبوب به شدت تضعیف خواهد شد و این مساله میتواند کفه ترازو را به نفع رقبایی چون مارکو روبیو سنگین کند.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه دولت ترامپ، اعلام کرده که در صورت نامزدی ونس از او حمایت خواهد کرد. روبیو در حال حاضر مسوولیتهای سنگینی از جمله مشاور امنیت ملی و مدیریت پرونده ونزوئلا را بر عهده دارد و برای ورود به رقابتهای انتخاباتی احتمالا باید از این سمتها کنارهگیری کند. گستردگی مسوولیتهای روبیو او را به گزینهای جذاب برای جمهوریخواهان استخواندار و سنتی تبدیل کرده است. او پیش از این نیز در رقابتهای ریاستجمهوری حضور داشته و نشان داده که میتواند از پس کارهای دشوار برآید. با این حال رویکرد سیاسی او بیشتر به محافظهکاران سنتی نزدیک است تا جنبش ماگا و باید دید آیا حزب به این سادگیها از میراث ترامپ عبور خواهد کرد یا خیر.
در صورتی که ونس و روبیو وارد میدان نشوند یا کمپینهایشان با شکست مواجه شود چند سناتور جمهوریخواه آمادهاند تا شانس خود را امتحان کنند. «تد کروز» سناتور تگزاس در حال تثبیت جایگاه خود به عنوان گزینه جایگزین ونس است. او برخلاف ونس خواستار طرد «تاکر کارلسون» شده و در محافل خصوصی دیدگاههای سیاست خارجی ونس را به شدت انزواگرایانه و خطرناک میداند. «جاشهاولی» سناتور میزوری نیز با مخالفت با کاهش بودجه خدمات درمانی، رأی به محدود کردن اقدام نظامی ترامپ در ونزوئلا و انتقاد از سیاستهای دولت درباره رمزارزها صدای متفاوتی در حزب ایجاد کرده است. «تام کاتن» سناتور به شدت محافظهکار آرکانزاس نیز که پیشتر نامش بهعنوان گزینه معاونت ترامپ مطرح بود از دیگر چهرههای مستعد این رقابت است.
در میان فرمانداران و مقامات ارشد نیز نامهای آشنایی به چشم میخورد. «ران دیسانتیس» فرماندار فلوریدا همچنان در رسانههای محافظهکار حضور پررنگی دارد؛ اما دوره فرمانداری او پیش از انتخابات به پایان میرسد و کار سختی برای حفظ توجهات در خارج از مناسب دولتی خواهد داشت. «گلن یانگکین» فرماندار سابق ویرجینیا نیز با تمرکز بر موضوعات آموزشی در حال شبکهسازی در ایالتهای کلیدی است. چهرههای جنجالی کابینه ترامپ مانند «پیت هگست» وزیر دفاع و «رابرت اف کندی جونیور» وزیر بهداشت نیز با مواضع رادیکال خود در کانون توجهات قرار دارند. «دونالد ترامپ جونیور» پسر ارشد رئیسجمهور نیز اگرچه سابقه اجرایی ندارد، اما خود را وارث برحق این جریان میداند و بهطور جدی به حضور در انتخابات فکر میکند. در نهایت باید به نامزدهای جریان میانهرو اشاره کرد. چهرههایی چون «برایان کمپ» فرماندار جورجیا، «نیکی هیلی»، «رند پال» و «توماس ماسی» میتوانند رای جمهوریخواهان خسته از ترامپیسم را به خود جذب کنند. در این میان نباید از چهرههای رسانهای مانند تاکر کارلسون غافل شد. مجری سابق فاکس نیوز با انتقاد از سیاستهای ترامپ به ویژه در جنگ وی علیه ایران، مسیر خود را جدا کرده است. اگر اوضاع سیاست خارجی طبق برنامه پیش نرود، کارلسون میتواند با مقصر دانستن ونس و روبیو خود را بهعنوان منتقد اصلی وضع موجود و وارث واقعی مگا مطرح کند و شگفتیساز انتخابات پیش رو باشد.