پیام آذری - رئیس دانشگاه تبریز با تاکید بر ضرورت ارتقای ایمنی ساختمانها در برابر زلزله گفت: بخش قابل توجهی از تلفات زلزله ناشی از فروپاشی ساختمانها و ضعف در ساختوساز است و ایمنی سازهها باید از مرحله طراحی و با توجه به ویژگیهای دقیق ساختگاه مورد توجه قرار گیرد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آذربایجان شرقی، محمدتقی اعلمی در همایش زلزله و مدیریت سوانح طبیعی با اشاره به ضرورت ارتقای ایمنی ساختمانها و افزایش آمادگی در برابر سوانح طبیعی، اظهار کرد: زلزله نمیکُشد، آوار میکُشد و بخش قابل توجهی از تلفات ناشی از زلزله به فروپاشی ساختمانها و ضعف در ساختوساز، بهویژه در سازههای سنگین خشتی، گلی و بنایی، نبود کلافبندی مناسب و ضعف سیستم باربر جانبی بازمیگردد.
وی با تاکید بر ضرورت سبکسازی ساختمانها و استفاده از فناوریهای نوین افزود: کاهش وزن سازه به معنای کاهش نیروی وارد شده هنگام زلزله است و استفاده از اسکلتهای فلزی سبک، بتن سبک و پانلهای پیشساخته میتواند ضمن افزایش سرعت اجرا، نقش موثری در ارتقای ایمنی ساختمانها داشته باشد.
رئیس دانشگاه تبریز با اشاره به مسئولیت حرفهای مهندسان ادامه داد: پایبندی به آییننامهها و رعایت حداقل الزامات استاندارد ۲۸۰۰ بهتنهایی کافی نیست و طراحی سازه باید بر اساس ویژگیهای دقیق ساختگاه انجام شود؛ همچنین مهندسان باید از اتکا به روشهای سنتی پرهیز کرده و استفاده از مصالح سبک و فناوریهای نوین را در دستور کار قرار دهند.
اعلمی تربیت مهندسان متعهد و توانمند را از مهمترین وظایف دانشگاهها دانست و گفت: مهندس باید علاوه بر دانش فنی، درک روشنی از مسئولیت اجتماعی خود داشته باشد.
وی با تاکید بر نقش دانشگاهها در کاهش آسیبپذیری در برابر زلزله اظهار کرد: توسعه پژوهشهای کاربردی و برگزاری نشستها و همایشهای تخصصی در حوزه زلزله و مدیریت سوانح میتواند به بومیسازی فناوریهای نوین، ارتقای کیفیت مصالح و مقاومسازی ساختمانهای موجود کمک کند.
رئیس دانشگاه تبریز همچنین گسترش همکاری با سازمان نظام مهندسی و تقویت آموزشهای تخصصی و دانشافزایی مهندسان را ضروری دانست و افزود: فاصله میان دانش دانشگاهی و نیازهای واقعی صنعت باید کاهش یابد.
اعلمی با اشاره به چالشهای نظام مدیریت بحران گفت: اسکان موقت، هماهنگی در توزیع کالا و خدمات، تامین نیازهای اولیه، حفظ امنیت و استفاده موثر از ظرفیتهای محلی و توان خودسازماندهی مردم از جمله مسائل مهم مدیریت بحران است.
وی آگاهی عمومی را حلقه مفقوده مدیریت بحران عنوان کرد و بر نهادینهسازی فرهنگ آمادگی در برابر سوانح طبیعی، تقویت همکاریهای بینبخشی، سرمایهگذاری در سامانههای هشدار، استفاده از نقشههای پهنهبندی خطر، بازنگری در قوانین و نقشههای زیرپهنهبندی لرزهای و انجام مطالعات جامع آسیبپذیری ساختمانها تاکید کرد.
وی خاطرنشان کرد: آموزش همگانی، افزایش آگاهی مردم، ترویج ساختوساز اصولی و ارائه آموزشهای صحیح برای زمان وقوع بحران، در کنار ارائه مشاورههای علمی و تخصصی به سازمان مدیریت بحران و نظام مهندسی باید از محورهای اصلی برنامهریزی برای کاهش خسارات ناشی از سوانح طبیعی باشد.