پیام آذری - وطن امروز /متن پیش رو در وطن امروز منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
اظهارات مایک پمپئو، وزیر خارجه دولت اول دونالد ترامپ را باید یکی از صریحترین و در عین حال مهمترین اعترافات مقامات آمریکایی درباره نقش مستقیم واشنگتن در اغتشاشات و حوادث تروریستی اخیر ایران دانست؛ اغتشاشاتی که بنا بر اعلام بنیاد شهید و امور ایثارگران، منجر به شهادت بیش از ۲۴۰۰ نفر از حافظان امنیت و مردم عادی ایران شد. پمپئو در گفتوگو با شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی، عملا پرده از ابعاد پنهان دخالت آمریکا در این حوادث برداشت و ناخواسته واقعیتهایی را که پیشتر از سوی مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران مطرح شده بود، تأیید کرد.
بازار ![]()
وزیر اسبق خارجه آمریکا در این گفتوگو، در پاسخ به پرسش مجری شبکه ۱۳ رژیم که به وعده رئیسجمهور ایالات متحده درباره «کمک به معترضان ایرانی» اشاره داشت و این ادعا را مطرح میکرد که این کمکها هرگز به نتیجه نرسید صراحتا گفت: «من اینگونه فکر نمیکنم. کمک رسید؛ کمکهای زیادی هم رسید. ممکن است ما آن را نبینیم و از آن خبر نداشته باشیم». وی در ادامه، درباره اقدامات آمریکا در قبال اغتشاشات اخیر در ایران گفت: ایالات متحده در این مدت «با جدیت تلاش کرد و هر آنچه از دستش برمیآمد برای حمایت از مردم ایران انجام داد».
جدا از اینکه منظور پمپئو از مردم ایران، تروریستهای مسلحی است که به دنبال ناامنی در کشور بودند، این سخنان، در واقع اعتراف آشکار به این واقعیت است که اغتشاشات اخیر ایران، نه یک پدیده خودجوش داخلی، بلکه بخشی از یک پروژه طراحیشده با محوریت آمریکا و رژیم بوده است؛ پروژهای که از مرحله تحریک و هدایت رسانهای فراتر رفته و شامل حمایتهای عملیاتی، اطلاعاتی و امنیتی نیز شده است.
به رغم صراحت در اعتراف، نکته مهم آن است که این نخستین اعتراف پمپئو در این زمینه نیست. او پیشتر در روزهای آغازین اغتشاشات نیز به صراحت از حضور مأموران موساد در کنار معترضان در خیابانهای ایران سخن گفته بود. اظهاراتی که در آن مقطع، از سوی رسانههای غرب تلاش شد در قالب «اظهارنظر شخصی» تفسیر شود اما اتفاقات بعد نشان داد این اعتراف، عملا مبتنی بر واقعیت بوده است.
شواهد متعدد اطلاعاتی و امنیتی، همچنین نتایج بررسی حوادث میدانی نیز نشان داد عناصر وابسته به سرویسهای اطلاعاتی رژیم، بویژه موساد، نقش فعالی در سازماندهی، هدایت و تشدید اغتشاشات داشتند. این نقشآفرینی بویژه در اقدامات تروریستی، از جمله حوادث ۱۸ و ۱۹ دی، به وضوح قابل مشاهده بود؛ حوادثی که ماهیت آنها فراتر از اعتراض یا ناآرامی خیابانی بود و به طور مشخص در چارچوب عملیات تروریستی تعریف میشود. حضرت آیتالله خامنهای در دیدار اخیر هزاران نفر از اقشار مختلف مردم به مناسبت دهه فجر خاطرنشان کردند: «بر اساس اطلاع رسیده، یک عنصر آمریکایی مؤثر در حکومت، به طرف ایرانی خود گفته است سازمانهای جاسوسی سیا و موساد همه امکانات خود را در این قضیه به صحنه آوردند».
اکنون پمپئو با صراحت بیشتری سخن میگوید و به طور مستقیم به نقش ایالات متحده در اتفاقات تروریستی اخیر ایران اشاره میکند. او نهتنها دخالت آمریکا را انکار نمیکند، بلکه تأکید دارد «کمکهای زیادی» نیز به اغتشاگران و عناصر تروریست ارائه شده است. استفاده از این ادبیات، به روشنی نشان میدهد حمایت واشنگتن محدود به مواضع سیاسی یا بیانیههای رسانهای و حتی لفاظیهای تهدیدآمیز ترامپ نبوده، بلکه شامل اقدامات عملی و گستردهتری بوده است.
اهمیت این اعتراف زمانی دوچندان میشود که آن را در کنار بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی قرار دهیم. ایشان به صراحت اعلام کردند منشأ اغتشاشات و حوادث تروریستی اخیر، خارجی بوده و این تحولات با هدایت آمریکا و رژیم صهیونیستی شکل گرفته است. اعتراف پمپئو، عملا مهر تأییدی است بر این تحلیل راهبردی و نشان میدهد ادعاهای مطرحشده درباره دخالت خارجی، نه برداشت سیاسی یا مقصرتراشی، بلکه مبتنی بر واقعیتهای عینی است.
در این میان، جایگاه و سابقه پمپئو نیز اهمیت ویژهای دارد. هرچند او در دولت دوم ترامپ نقشی ندارد و حتی به دلیل اختلافات شخصی، مغضوب ترامپ محسوب میشود اما نمیتوان سوابق او را نادیده گرفت. پمپئو در دولت اول ترامپ، هم وزیر خارجه آمریکا بوده و هم ریاست سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) را بر عهده داشته؛ یعنی فردی که در بالاترین سطوح تصمیمگیری امنیتی - اطلاعاتی ایالات متحده حضور داشته و به جزئیات بسیاری از عملیاتهای پنهان و آشکار آمریکا اشراف کامل دارد.
بنابراین وقتی چنین فردی از حضور مأموران موساد در اغتشاشات ایران سخن میگوید یا به دخالت مستقیم آمریکا در اقدامات تروریستی اذعان میکند، این اظهارات از وزن و اعتبار بالایی برخوردار است؛ اعترافاتی که بیانگر واقعیتهایی از درون ساختار تصمیمسازی آمریکاست.
پیام سخنان پمپئو کاملا روشن است: ایالات متحده هر کاری از دستش برمیآمد، برای کمک به ترویستها/ اغتشاشگران در ایران انجام داد. این جمله، به تنهایی حامل پیامهای مهمی است. نخست آنکه نشان میدهد سطح حمایت آمریکا از ترورها و اغتشاشات، حداکثری بوده و واشنگتن از تمام ابزارهای در اختیار خود برای پیشبرد این پروژه استفاده کرده است. از این منظر، حوادث تروریستی ۱۸ و ۱۹ دی را میتوان اوج و نهایت این حمایتها دانست، یعنی بالاترین سطح کمکی که آمریکا قادر بوده به اغتشاشگران و عناصر تروریستی داخلی ارائه کند. به بیان دیگر، این حوادث، آخرین کارت آمریکا در پروژه بیثباتسازی ایران بوده است.
اما نکته مهمتر، نتیجه نهایی این مداخلات است. پروژه اغتشاشات و اقدامات تروریستی اخیر، به طور مشخص با هدف ایجاد ناامنی فراگیر سوق دادن کشور به سمت جنگ داخلی و در نهایت براندازی نظام جمهوری اسلامی طراحی شده بود. با این حال، این پروژه با هوشیاری و اقدام قاطع دستگاههای امنیتی، نظامی و انتظامی کشور همزمان با عدم همراهی و اعلام برائت اکثریت مردم ایران، با شکست کامل مواجه شد. در واقع، شکست این پروژه به معنای شکست تمام کمکها و حمایتهایی است که آمریکا و متحدانش به اغتشاشگران و تروریستها ارائه کردند. اعتراف اخیر پمپئو، بیش از آنکه نشاندهنده قدرت یا نفوذ آمریکا باشد، سندی روشن از ناکامی یک راهبرد پرهزینه است؛ راهبردی که با وجود «تمام کمکها» نتوانست به اهداف خود دست یابد و در برابر اراده ملت ایران به بنبست رسید.